En zo zit ik dus al in mijn vierde week Portugese nazomer. Ik doe hier NIKS. Ja niks met hoofdletters want het is een zalig nietsdoen! Oké ik ben twee keer van plekje gewisseld en dat is even een werkje, maar verder hang ik al lezend en gamend in mijn busje, fiets ik rond in een gemiddeld temperatuurtje van zo’n 25 graden, zoek ik waar de lekkerste hapjes zijn te scoren en verlies ik mij regelmatig genoeglijk in mijn basic huishoudentje. Weet je hoe een handdoek ruikt die een nachtje in een pijnboombos-aan-zee heeft gewapperd? Naast mijn neus hebben ook mijn longen de tijd van hun leven! Frisser dan hier kan de lucht onmogelijk zijn. Dan hebben we ook nog de wassende maan. Elke avond geeft zij een beetje meer ‘claridade’ en vandaag of morgen moet zij vol zijn. Al enkele avonden is het om 10 uur tanden poetsen geblazen in de maneschijn. Van mij mag het zó doorgaan…